Bokya Satbande Marathi Blog

Marathi Kavita Marathi lekh Sangrah

पुर्वांचल: फिरायलाच हवा

सन २००४ ची गोष्ट.
लोकसत्ता मध्ये ‘तळ्यांचं तवांग’ हा लेख वाचल्यापासून मला पुर्वांचलाला जायची ओढ
लागून राहिली होती. तवांग आपल्या देशाच्या पुर्वोत्तर सीमेला लागून असलेला भाग.
अरुणाचल प्रदेश मधलं हे …

पुढे वाचा

पुर्वांचल: फिरायलाच हवा

सन २००४ ची गोष्ट.
लोकसत्ता मध्ये ‘तळ्यांचं तवांग’ हा लेख वाचल्यापासून मला पुर्वांचलाला जायच

दुरावा – ४

मारियाने मग मावशी अल्बिनाच्या घराचा ताबा घेतला. घर बऱ्यापैकी मोठं होतं. मुख्य म्हणजे मोठा हॉल होता, त्यामुळे मावशीने बोलाविलेल्या पंचवीस तीस पाहुण्यांना कसं सांभाळायचं ह्याची चिंता करायचं कारण नव्हतं. आधी काही काळ सर्व काही शांतपणे निरखत बसलेल्या इवाने मग हळूहळू स्वयंपाकघराचा ताबा घायला सुरुवात केली. सैबेरिअन डम्पलिंग बनविण्यात तिचा हातखंडा …

पुढे वाचा

दुरावा – ४

 
मारियाने मग मावशी अल्बिनाच्या घराचा ताबा घेतला. घर बऱ्यापैकी मोठं होतं. मुख्य म्हणजे मोठा हॉल होता, त्यामुळे मावशीने बोलाविलेल्या पंचवीस तीस पाहुण्यांना कसं सांभाळायचं ह्याची चिंता करायचं कारण नव्हतं. आधी काही काळ सर्व काही शांतपणे निरखत बसलेल्या इवाने मग हळूहळू स्वयंपाकघराचा ताबा घायला सुरुवात केली. सैबेरिअन डम्पलिंग बनविण्यात तिचा हातखंडा होता. काही वेळातच डम्पलिंग मस्तपैकी आकार घेऊ लागले आणि त्यांचा खमंग सुगंध घरभर पसरला. मारियाने वेलकम ड्रिंक आणि वोडका विभागांची जबाबदारी उचलली होती. मावशी मेन कोर्सच्या मागे लागली होती. चिकन, रेड मीट ह्यांचे विविध पदार्थ आणि पास्ताच्या डिशेस ह्या मध्ये तिचा हातखंडा होता. काही वेळाने इवाला थोडी फुरसत मिळाली. तिच्या चेहऱ्यावरील नाराजी स्पष्ट दिसत होती. कोपऱ्यात नाराज होऊन बसलेल्या इवाकडे तिचं लक्ष गेलं. नजरेनेचं तिने इवाला शांत रहायची खुण केली.
स्वयंपाक जसा आटोक्यात आला तसा तिघीजणी गप्पा मारायला बसल्या. परंतु इवाला मात्र ह्या गप्पांत करमेना. तिने त्यांची रजा घेऊन ती बाहेर एक चक्कर मारायला गेली. संध्याकाळी कोण कोण येणार ह्यांची नावं मावशी मारियाला आठवून आठवून सांगत होती. इतक्या मावश्याजी ग्रेगरी ह्यांनी येउन मावशीची थोडी चेष्टा मस्करी केली. “आणि हो कझानवरून आलेल्या तुम्ही दोघीच नाही हो! माझा मित्र विवीयन अरीस्तोव आणि त्याची पत्नी सुद्धा येणार आहेत!” ग्रेगरी म्हणाले. “मला न सांगता तुम्ही अजून किती जणांना बोलावलं आहे, ते एकदा पूर्णपणे मला सांगायची तसदी घ्याल का?” मावशी लटक्या रागानं बोलली. ऐन वेळी पूर्वसूचना न देता ग्रेगरीने बोलविलेल्या त्याच्या पाहुण्यांना सुग्रास जेवण खाऊ घातल्यावर त्याच्या चेहऱ्यावर उमटणारे खुशीचे भाव आपल्या नजरेत सामावण्यात गेले पंचवीस वर्षे ती आनंद मिळवत आली होती.”हो एलेनाला जशी काय तू ओळखतच नाही वाटत!” ग्रेगरीने तिला टोमणा मारायची संधी सोडली नाही.
बघता बघता सायंकाळ झाली. आपला वेडिंग गाऊन घालून आलेली अल्बिना अगदी सुंदर दिसत होती आणि तिच्या सोबतीला देखणा ग्रेगरी होताच. आपल्या संसारवेलीवर कधी फुल उमललं नाही ह्याचं ह्या क्षणी उफाळून येणारं दुःख बाजूला सारून सर्व पाहुण्यांच्या स्वागतात ते रंगून गेले होते. एकेक करून पाहुण्याचं आगमन होत होतं आणि मारिया, इवा दोघीजणी पाहुण्याच्या स्वागतात गढून गेल्या होत्या. बऱ्यापैकी सर्व पाहुणे आल्यावर इवा जरा फ्रेश होण्यासाठी म्हणून आत गेली. “अजून विवियन का बरं आला नाही बरं!” ग्रेगरी ह्यांनी पुटपुटायला आणि दाराची बेल वाजायला एकच वेळ साधली गेली.
“वेलकम माय डियर फ्रेंड!” आपल्या खणखणीत आवाजात ग्रेगरींनी विवियन आणि एलेनाचे स्वागत केले. विवियन आणि ग्रेगरींनी एकमेकाला घट्ट मिठी मारली. काही क्षणांनी विवियन “एक मिनिटं हं! असे म्हणून बाहेर जाऊ लागले. “सर्जी आम्हांला सोडायला आला होता. बऱ्याच वर्षांनी इथे आलो त्यामुळे हे तुझेच घर का ह्याविषयी खात्री नव्हती म्हणून त्याला बाहेर थांबायला सांगितलं” विवियनच्या ह्या उदगारांनी ग्रेगरी आणि अल्बिनाच्या चेहऱ्यावर प्रचंड नाराजीचे भाव उमटले. ग्रेगरीने जवळजवळ बळाचा वापर करून विवियनला खुर्चीत बसवलं. आणि स्वतः सर्जीला भेटायला बाहेर गेले.
दोन तीन मिनिटात नाराजीचे पराकोटीचे भाव चेहऱ्यावर घेऊन आलेल्या सर्जीला ग्रेगरी हॉलमध्ये घेऊन आले. आपण ह्या सर्व म्हाताऱ्या मंडळीच्या कोणत्या संकटात सापडलो ह्याचा प्रचंड खेद सर्जीच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होता. सर्व म्हातारी मंडळी मोठ्या कौतुकाने सर्जीकडे पाहत होती. मारियादेखील सर्जीच्या व्यक्तिमत्वाने भारून गेली होती. परंतु सर्जी ह्या नावाचा आणि कझान शहराचा संदर्भ तिच्या मनात वेगळीच शंका निर्माण करीत होता.
इतक्यात ग्रेगरीच्या “ओह Here comes the most Beautiful Lady of the Evening” ह्या स्वरांनी सर्वांचं लक्ष हॉलच्या दुसऱ्या टोकाने प्रवेश करणाऱ्या इवाकडे गेले. नाईलाजाने सर्जीने सुद्धा मागं वळून पाहिलं आणि तो आपलं भान हरवून बसला.
पार्टी सुरु झाली होती. मंद संगीत सुरु होतं. सर्वजण ग्रेगरी आणि अल्बिनाला आणलेल्या भेटवस्तू देत होते. इवाच्या हृदयात अर्ध्या तासापूर्वी सुरु झालेली जोरदार धडधड थांबण्याचं नाव घेत नव्हती. मारियाने तर तिला नजरेनेच तू किती सुदैवी आहेस असा अभिनंदनाचा संदेश दिला होता. सर्व पाहुण्यांची भेट झाली हे पाहून ग्रेगरीने “The Floor is open for Dance” अशी घोषणा केली. “पंचवीस वर्षे झाली तरी ह्याला अल्बिना बरोबर नृत्य करायची किती घाई!” एक मित्राच्या ह्या मजेशीर उद्गारांनी सर्वत्र हास्याचे फवारे उडाले.
हुशार मारियाने अजून एका वयस्क मावशीच्या मैत्रिणीला आपल्यासोबत पाहुण्यांची सरबराई करायला घेतलं. एव्हाना मंच सर्व वयस्क जोडप्यांनी भरला होता. नृत्यात कुशल असलेल्या विवियन आणि एलेनाचाहि त्यात समावेश होता. मंद प्रकाश असला तरी त्यात नजरेचे खेळ खेळणाऱ्या त्या तरुण प्रेमी युगुलाला रंगे हात पकडण्यात अनुभवी ग्रेगरीला वेळ लागला नाही. आणि आपल्या नजरेनेच त्यानं संगीत थांबविण्याची खुण करून “आजच्या सर्वात देखण्या जोडप्याला मी आता मंचावर आमंत्रित करीत आहे” अशी घोषणा केली. आपल्या पायाखालची जमीन दुभंगून आपल्याला आत घेईल तर बरं असेच इवाला वाटून गेलं. “आपण नृत्याचे धडे घ्यायला हवे होते आणि थोडीजरी कल्पना असती तर जरा चांगले कपडे घालून असतो” असा विचार करणारा सर्जी आता पुढील प्रसंगाला कसे तोंड द्यायच ह्याचा विचार करीत होता.
चवदार जेवण, संगीत, नृत्याने भरलेल्या त्या मॉस्कोतील एका प्रेममय सायंकालची ही तर फक्त सुरुवात होती.

(क्रमशः)

 

संस्कृतानुभव 2014-10-01 09:15:00

वासः काञ्चनपञ्जरे नृपकराम्भोजैर्तनूमार्जनं
भक्ष्यं स्वादुरसालदाडिमफलं पेयं सुधाभं पयः |
पाठ्यं संसदि रामनाम सततं धीरस्य कीरस्य मे
हा हा हन्त ! तथापि जन्मविटपिक्रोडं मनो धावति ||

(शुकान्योक्ति)

-पोपट म्हणतो – अत्यंत बुद्धिमान अशा मला येथे राजाकडे सोन्याच्या पिंजऱ्यात रहायला मिळत आहे. राजा स्वतःच्या कमळासारख्या हाताने माझे शरीर स्वच्छ करतो . मला येथे अत्यंत स्वादिष्ट आणि रसाळ असे डाळिंब खायला मिळते आणि अमृतासारखे पेय प्यायला मिळते. राजसभेत मी सतत रामाचे नाव पठण करीत असतो . (अशी सर्व सुखे असूनही) पण अरेरे! तरीही माझे मन मात्र माझा जन्म जिथे झाला त्या झाडाच्या ढोलीकडेच धाव घेत आहे. 

संस्कृतानुभव 2014-10-01 08:54:00

हस्ती स्थूलतनुः चाङ्कुशवशः किं हस्तिमात्रोSङ्कुशः ?
वज्रेणाभिहताः पतन्ति गिरयः किं शैलमात्रः पविः ?
 प्रज्ज्वलिते विनश्यति तमः किं दीपमात्रं तमः ?
तेजो यस्य विराजते स बलवान् स्थुलेषु कः प्रत्ययः ?

- हत्ती शरीराने मोठा असला तरीही एक लहानसा अंकुश वापरून वठणीवर येऊ शकतो पण कधी हत्ती अंकुशावर नियंत्रण ठेवू शकतो काय? वज्राने आघात केला असता मोठे पर्वत कोसळून पडतात पण पर्वत त्या शस्त्राचे काही वाकडे करू शकतो काय? दिवा लावला असता अंधार नष्ट होतो पण अंधारामुळे दिव्याचा नाश होतो काय? म्हणजेच ज्याच्याकडे तेज आहे तो बलवान ठरतो . नुसताच आकाराने मोठा असणाऱ्याच्या अधीन कोणी असत नाही .

जय ऽऽ ललिता……..

छाप

 
(छायाचित्र सौजन्य: पल्लवी )
.
.
सावळा कसा? विचारल्यावर
मी म्हणतो तुझ्या सारखा
भोळा कसा? विचारल्यावर
मी म्हणतो तुझ्या सारखा
.
कुरळे कसे? विचारताच
मी म्हणतो तुझ्या सारखे
हळवे कसे विचारताच
मी म्हणतो तुझ्यासारखे
.
अल्लडपणाच्या व्याख्येतही
मी तुझेच नाव घेतो
वेड लावणाऱ्या लोंकातही
पहिले तुझेच नाव देतो
.
तुला पाहिल्या पासून जगच
तुझ्या पासून सुरू होतयं
सावळ्या रंगाची कुरळ्या केसांची
छाप पाडून जीव घेतय
.
तुष्की नागपुरी
नागपूर, ०१ ऑक्टोबर २०१४, ०८:५०

श्रीब्रह्मचैतन्य गोंदवलेकर महाराज प्रवचन- १ ऑक्टोंबर २०१४

१ ऑक्टोबर

उत्सवामध्ये भगवंताचे प्रेम हाच मुख्य भाग आहे. 




उत्सवासाठी तुम्हा सर्वांना बरेच कष्ट् झाले. लग्नामध्ये खऱ्या विवाहविधीला, म्हणजे अंतरपाट धरून सप्तपदी होईपर्यंत, थोडाच वेळ लागतो; पण या संस्काराचे महत्व आणि गांभीर्य मनावर ठसावे म्हणून चार दिवस एवढे सोहळे करतात. त्याचप्रमाणे, उत्सवामध्ये भगवंताचे प्रेम हे मुख्य आहे बाकी आनंद आणि उत्साह हे त्याला पोषक म्हणून असावेत. आपला प्रत्येक सण आपल्याला भगवंताची आठवण करून देण्यासाठी आहे. देवदेवतांच्या उत्सवाचा हेतूही भगवंताचे प्रेम वाढीला लागावे हाच आहे. दिवाळीमध्ये फटाके उडवणे, गोड खाणे, फराळ करणे, या सर्व गोष्टी मागचे दुःख विसरण्यासाठी म्हणून आहेत. उत्सव काय, सण काय, धार्मिक कृत्ये काय, तीर्थक्षेत्रे, पूजापठण, इत्यादि सर्वांचे कार्य भगवंताचे प्रेम मिळवणे हेच मुख्यतः आहे. आपल्या हातून घडणारे प्रत्येक कर्म भगवंताच्या कृपेने होते आहे ही भावना निर्माण झाली पाहिजे, म्हणजे हवे नकोपण नाहीसे होऊन, त्याच्या ठिकाणी प्रेम उत्पन्न होईल. देवाचे प्रेम यायला त्याची भीती गेली पाहिजे. आपण भुताखेतांवर आपला विश्वास नाही असे म्हणतो; पण करणी केलेला कुणी माणूस भेटला असताना किंवा पछाडलेला माणूस बघितल्यावर, आपल्याला त्याची भीती उत्पन्न होते. जी भीती आपल्याला भुताखेतांची वाटते तीच देवाबद्दल वाटली तर आपल्याला प्रेम कसे उत्पन्न होणार ? तेव्हा देवाबद्दलची भीती मनातून कढून टाका. देव कधीही कोणाचे वाईट करणार नाही याची खात्री बाळगा. परमेश्वर दयेचा सागर आहे. आपल्या बाळाला दुःख व्हावे असे माउलीला कधी वाटेल का ? आपण तिला मनापासून हाकच मारीत नाही. भगवंताचे नाम मनापासून घेतच नाही; इथेच आपले सर्व चुकते. तेव्हा, गोंदवल्यास आल्यासारखे, रामाजवळ जाऊन आता तुम्ही एकच मागा, ‘रामा, तुझे प्रेम आम्हाला दे.’ तुम्ही मागाल ते तो तुम्हाला खात्रीने देईल ह्यावर विश्वास ठेवा. तो त्याच्यासाठीच इथे उभा आहे. रामाची भक्ती करण्याने, आपला संसार आपली कल्पनाही होणार नाही इतका सुखाचा होईल. कोणत्याही परिस्थितीत नामाला सोडू नका. भगवंताच्या नामानेच त्याचा सहवास घडेल आणि त्याचे प्रेम उत्पन्न होईल. नाम हे भगवंताला अत्यंत जवळचे आहे. या नामाची तुम्ही संगत धरा, त्याचा सतत सहवास ठेवा, त्याला प्राणापलीकडे जपा; मग हेच नाम तुम्हाला थेट भगवंतापर्यंत पोहोचविल्याशिवाय राहणार नाही. जिथे राम तिथे नाम, आणि नाम तिथे राम. खरोखर तुम्ही नामात दंग होऊन स्वतःला विसरा, मग राम तुमच्यापुढेच उभा आहे.


२७५. दृश्यामध्ये असणारी भगवंताची खूण म्हणजे नाम होय.
नामावर विश्वास बसणे महाभाग्याचे लक्षण आहे.

( संदर्भ – सत्संगधारा डॉट नेट संकेतस्थळ )

राजदीप सरदेसाई प्रकरण : काही निरिक्षणे

राजदीप सरदेसाई प्रकरण : काही निरिक्षणे

राजदीप सरदेसाई प्रकरणात काही गोष्टी ठळकपणे पुढे आल्या…

मोदीभक्त नी भाजपा – संघ परिवारातील बरीच मंडळी राजदीपवर अनेक वर्षे खुन्नस ठेऊन असल्याने त्यांनी यानिमित्ताने पुन्हा एकदा हात धुऊन घेतला. कमरेखाली वार करण्यात आणि हुज्जत घालण्यात यांचा हात कोणीच धरू शकत नाहीत.

मोदी, संघ, भाजपा इ.वर पारंपरिक राग असणारे काही पुरोगामी राजदीपच्या समर्थनार्थ उतरले. धक्काबुक्की करणारे परिवारातील आहेत म्हणून राजदीपच्या बाजूने ते धाऊन आले. राजदीपच्या निमित्ताने लगे हात वरील मंडळींची धुलाई करण्याचाच त्यांचा उद्देश असल्याने ते कंबर कसून कामाला लागले.

पुरोगामी दहशतवाद, प्रतिगामी दहशतवाद अशी काहींनी मांडणी केली. खरं तर दहशतवाद हा कोणाचाही असो तो निषेधार्हच असतो. दहशतवादी हे पुरोगामी किंवा प्रतिगामी छावणीतले असू शकतात, पण दहशतवाद कसा पुरोगामी असेल? तो धिक्कारार्हच असतो.तो कोणाचा आहे यावर त्याचे मोल ठरत नाही. तो कोणाचाही असो तो निषेधार्हच असतो.

नमोभक्त म्हणू लागले, ” राजदीपनेच सुरुवात केली मग लोकांचा नाईलाज झाला,” “राजदीप औचित्यभंग करणारे प्रश्न लोकांना कार्यक्रमाच्या ठिकाणी रस्त्यावर विचारीत असल्याने लोक चिडणे स्वाभाविक होते,” ” राजदीपने प्रसिद्धीसाठी हे केले,”  इ.इ. पण हा झुंडीचा किंवा उन्मादी जमावाचा बचाव झाला. यात कांगावा मोठ्या प्रमाणात आहे. राजदीप एक पत्रकार म्हणून दौर्‍यावर गेलेले होते. ते झिलकरी, नमोभक्त किंवा चिअरगर्ल्स पैकी नाहीत हे विसरले गेले. त्यामुळेच ज्यांना प्रश्न विचारणे मान्यच नसते अशा उन्मादी झुंडीने राजदीप मुर्दाबादच्या घोषणा दिल्या. हुल्लड माजवण्यात आली. उद्योगपती गौतम अडाणी यांच्याबाबतच्या राजदीपच्या ट्वीटवरून राजदीपना टार्गेट करण्यासाठीच थंड डोक्याने हा प्लान करण्यात आलेला असावा असे घटना डोळ्यांनी पाहणार्‍या त्रयस्त भारतीयांचे म्हणणे आहे. { पाहा : अचिंत शर्मा व कौमुदी वाळिंबे यांचे निवेदन } त्यावरून हा हल्ला पुर्वनियोजित होता हे स्पष्ट होते. अशावेळी १०/१५ मिनिटे हुल्लडबाजी झाल्याने राजदीपही चिडला. त्याचाही तोल गेला. त्याने आत्मसंरक्षणार्थ जे जे  केले ते व्हीडीओ फुटेज प्रसारित करून त्यानेच सुरूवात केली होती असे पसरवले गेले. राजदीपच्या धक्काबुक्कीची बातमी झाल्याने  लगेच विरोधी तक्रार तयार करण्यात आली नी व्हीडीओद्वारे प्रसारित करण्यात आली.

राजदीपच्या आजवरच्या  पत्रकारितेचे फटके बसल्याने जखमी झालेले काही लोक तर राजदीपवर टिका करण्याची ही आयतीच संधी चालून आली म्हणुन त्याच्यावर तुटून पडले.

व्यावसायिक स्पर्धेत ज्यांची गुणवत्ता  राजदीपपुढे कायम झाकोळली गेली होती / आहे, असेही माध्यमातले  बरेच जण असणार, आहेतच.  तेही कुठले कुठले जुने मुद्दे उकरून काढायला लागले. या धंद्यातली राजदीपमुळे दुखावली गेलेली भुतावळ कोल्हेकुई करू लागली.

काहींनी सोयिस्कर मौनराग आळवला. नमोभक्तांच्या चुकीवर पांघरूण घालण्यासाठी हा मौनाचा कट किंवा समर्थनपर युक्तीवाद अत्यावश्यक होता.

यातले झुंडीचे बरोबर ठरवण्याचा प्रयत्न करणारे तिचे समर्थक/नमोभक्त,  राजदीपच्या घटनात्मक अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याकडे कानाडोळा करीत आहेत. झुंडीपुढे एकट्या माणसाला आत्मसंरक्षणाचाही हक्क नसतो, असे त्यांना सुचवायचे आहे काय? या देशात पंतप्रधान भले मोदी आहेत, सत्तेवर भाजपा आहे, पण अजुनही सर्वोच्च राज्यघटनाच आहे ना? आपल्या देशात लोकशाहीच आहे ना?

“सत्या-असत्याशी मन केले ग्वाही, मानियेले नाही बहुमता.” .अशा वृत्तीचे लोक समाजात होते, आहेत, राहतील. विचारांशी/ मतभिन्नतेशी ज्यांचे वैर असते अशा संघटित ताकदी अशांना उखडून टाकण्याचा सतत प्रयत्न करीत असतात. 

राजदीप या व्यक्तीच्या प्रत्येक कृतीचे समर्थन करण्याचा प्रश्नच येत नाही. त्याच्या आजवरच्या भल्याबुर्‍या कृतींवर पांघरूण घालण्याचाही मुद्दा नाही. राजदीपवर टिका जरूर करा. कोणीही चिकित्सेच्या बाहेर नाही. पण हिंसाचार, धक्काबुक्की, अपशब्द यांना थारा नको. त्याचे उदात्तीकरण, समर्थन नको. अर्थात टिकाही सभ्यतेच्या घटनात्मक चौकटीतच व्हायला हवी.

मार्टीन निमोलर म्हणतो, “ते आले नी त्यांनी माझंच बकोटं पकडलं, तेव्हा वाचवा, वाचवा म्हणून मी मदतीसाठी खूप आटापिटा केला पण माझ्या मदतीसाठी यायला आजुबाजूला कोणीच शिल्लक नव्हतं.” एव्हढा उशीर होऊ नये असे वाटत असेल नी पत्रकारिता आणि चीअरगर्ल्स यात काही फरक असेल तर मोकळेपणी व्यक्त व्हा.

भुमिका घेणारे नकोत, प्रश्न विचारणारे नकोत,  फक्त भाट हवेत, भक्त हवेत असे ज्यांना वाटते ते चिडणारच. अजातशत्रू ही मिथ आहे. वास्तवात तसले काही नसते. नो‘नकमिटल राहणे, भोंगळ राहणे, म्हणजे प्रस्थापितांनाच समर्थन देणे असते. तो तथाकथित तटस्थपणाचा फक्त देखावा असतो. राजदीप तसा नसेल तर ते त्याचे सामर्थ्य आहे. कमजोरी नाही. 

……………………………………………………..
2.
राजदीप सरदेसाईंनी सुपारीबाज पत्रकारितेवर ओढले कोरडे
ज्येष्ठ पत्रकार श्री. राजदीप सरदेसाई यांनी त्यांच्या ट्वीटमधून सुपारीबाज पत्रकारितेवर कोरडे ओढले आहेत. त्यातून पत्रकारितेचे क्षेत्रही कसे प्रदुषित होत चालले आहे त्याकडे त्यांनी लक्ष वेधले आहे. ते म्हणतात, “
Rajdeep SardesaiVerified account
@sardesairajdeep
Sorry folks, won’t respond to lies of channel/editors caught on tape seeking bribes and sent to jail. Supari ‘journalism’ at its worst.
Rajdeep Sardesai @sardesairajdeep · 13h
Teri galiyon mein na rakhege kadam aaj ke baad… Gnight, shubhatri.”
Reply0 replies Retweet335 retweets335 Favorite391 favorites391
……………..
बर्‍याच सामान्य माणसांचा आजही छापून आलेल्या गोष्टींवर विश्वास असतो. २४ तास चालणार्‍या बातमीच्या वाहिन्यांमध्ये अतितीव्र स्पर्धा आहे. ही स्पर्धा बर्‍याचदा जीवघेणी बनते. टीआरपी, रेव्ह्यून्यू, नंबर वन या प्रकारात विश्वासार्हता गुंडाळून ठेवली जात असेल तर ते खेदजनक आहे.
हे क्षेत्र आता पैसेवाले उद्योगपती आणि सत्ताधारी यांच्या कब्ज्यात जात असल्याचे चित्र पुढे येत आहे. त्यातून नफ्यासाठी सर्व काही क्षम्य अशी विचारसरणी रूढ होत आहे.
राजकीय क्षेत्र किती “पवित्र नी स्वच्छ” आहे त्याचे ताजे दर्शन जयाअम्मांच्या निमित्ताने झालेच आहे.
प्रशासनातील अनेक जण “आदर्श” बनण्याचा आटापिटा करीत असताना दिसतात.राजकीय हस्तक्षेपाने त्यांचे कंबरडे मोडल्याचे सांगितले जाते.
न्याय संस्थेकडून अद्यापही बर्‍याच अपेक्षा आहेत नी काही प्रमाणात माध्यमांकडूनही.
माध्यमांमधल्या मित्रांनी यावर बोलायला हवे.
अर्थात असे म्हणतात की, “पाण्यात असताना पाण्याबद्दल बोलण्याच्या फंदात पडू नये, नाहीतर पाणी तोंडात जाण्याचा धोका असतो.”
व्रत, व्यवसाय, नफा मिळवून देणारा एक उद्योग, निव्वळ धंदा, नी आत्ता टोळीयुद्ध अशा क्रमाने माध्यम क्षेत्राचे अध:पतन होत आहे काय?
गुन्हेगारी टोळ्या कोणाच्याही हत्तेच्या सुपार्‍या घेतात. तर सुपारीबाज पत्रकारिता चारित्र्यहनन, बदनामी, धमक्या देऊन खंडण्या वसूल करणे आणि राजकीय – सामाजिक हत्त्या करणे यात बुडत चालल्याचे बोलले जाते. राजदीप यांच्या या ट्वीटने त्याला बळकटी मिळते. या धाडसाबद्दल त्यांचे अभिनंदन. आपण त्यांच्याशी सहमत आहात काय?
…………………………………………………………..
3.
by Hari Narke: –
राजदीप सरदेसाई धक्काबुक्की प्रकरण, निवडक व्हीडीओ आणि वस्तुस्थिती
घटनाक्रम, १. राजदीपना धक्काबुक्की झाल्याची बातमी आली.
२. राजदीपच जमावातील काहींच्या अंगावर धाऊन जात असल्याचा व्हीडीओ प्रसारित करण्यात आला. त्यावरून आधी राजदीपनी सुरवात केली असे भासवले गेले.
३. अचिंत शर्मा या प्रत्यक्षदर्शी पत्रकाराने या सार्‍या प्रकरणामागील “राजकारण” उलगडणारी पोस्ट पेजवर टाकली आणि हल्लेखोरांची लबाडी उघडकीला आली.
४.मुळात सकाळी राजदीपने ट्वीट करून पंतप्रधानांसोबत त्यांच्याच होटेलात एक बडा उद्योगपती राहत असल्याचे म्हटले आणि या प्रकरणाला सुरुवात झाली.
५. जमावातले काही लोक त्या ट्वीटबाबत राजदीपना जाब विचारत होते.
६. सुमारे ५० लोकांच्या जमावातून जेव्हा घोषणा देत काही उन्मादी लोक अंगावर येतात तेव्हा एखाद्या माणसाला {पत्रकाराला} आत्मसंरक्षणाचा हक्क असतो की नाही?
७. अमेरिकेत तरी बहुधा अजून ओबामांचेच राज्य आहे. तिकडे लोकशाही असल्याने विरोधी आवाज ऎकण्याची पण सवय अद्याप शिल्लक आहे.
८. तुम्ही सत्तेवर असता, परदेशात असता, तेव्हाही पत्रकाराला घेरणार, अंगावर जाणार,तो स्वसंरक्षण करीत असेल तर त्याचे १५ मिनिटे चाललेल्या घटनेचे अवघ्या काही सेकंदांचे व्हीडीओ प्रदर्शित करणार नी असे भासवणार की सुरूवात तर राजदीपने केली होती.
हो, ट्वीट करून सुरुवात राजदीपने केली होते हे खरे आहे. जमाव अंगावर आल्यास स्वसंरक्षणाचा हक्क प्रत्येकाला असतो. राजदीपसोबत झुंड नव्हती.
त्यामुळे सत्ता, झुंड, उन्माद आणि लोकशाहीविरोधी मानसिकता यातून लक्षात येते की काय घडले असावे.
…………………………………………………
4.
Here is the story from a fellow journalist and eye witness of the Rajdeep incident. Rajdeep Sardesai
Achint Sharma:
The Rajdeep Sardesai video no one will post on youtube or Social Media!
Rajdeep was already trending on twitter after what happened earlier in the day before the Modi’s speech at the Madison Square Garden. You guys saw that the video, didn’t you. (This was shot before PM arrived at Madison Square Garden)
But this is the episode that no one will tell you about, and in fact, I DARE EVERY ONE OF YOU WHO RECORDED THIS BUT WON’T POST IT FOR REASONS NOT TO BE NAMED.
The Story Part II ( Right after the event at Madison Square Garden)
I was at Times Square when I heard or in fact read about it as the screen out there flashed a tweet about Rajdeep’s episode earlier in the day.
Once done interviewing and usual stuff, took a walk down to Madison Square Garden. The Venue where Rajdeep was heckled in the morning.
By the time I reached, the speech was still on, so took a pit-stop right across the street at my hotel to charge the batteries of my cell phone and my digicam.
I return, interviewed a couple of people on their way out. But while I interviewed the last family, I hear some noise, quite different from ‘Har Har Modi’ or the ‘Modi Modi’ chant across the 7th Avenue. I turn around only to find Rajdeep Sardesai and a senior cameraperson in the middle of a mob trying to calm down a group of approximately 50 people around him.
My first Reaction: Are these guys for real?
Second reaction: To see if any other TV crew was there, none
I barge in, just to check if Rajdeep was alright. Yes, he was. Smiling, calm, and trying to reason out a crowd which wasn’t prepared to listen to anything he said. Then the pushing and shoving begins. A barrage of abuses follow.
Why?
Probably because of Rajdeep’s tweet about an influential person staying in the same hotel as Narendra Modi’s
The mob called him by names and hurled the choicest of words towards him. When I tried to shield the fellow journalist, I realised, that I became a target as well. This went on for good 10-15 minutes. The NYPD was right there, but won’t blame them for not knowing what was going on in the middle of that crowd of 50 odd people. The cameraman had to ensure his equipment was safe, so was trying his best he could, to fend off a few people who tried to come closer to Rajdeep. This went on for good 10 minutes.
Despite my repeated requests to stay away from Rajdeep, the mob continued to shout pro-Modi slogans right in front of his face to instigate him. A particular person wearing glasses, and once again in an orange attire, almost shoved his phone into the cameraman’s lens to which Rajdeep protested.
Luckily, fellow scribes Mohit Roy Sharma and Bhupendra Chaubey arrived at the scene. Three of us literally made a human chain, to get Rajdeep out of that place.
I’m sure all of this is on tape as the cameraman might have stopped recording, but the PCR back in India would have everything that transpired in front of that camera lens.
I say this with conviction that a lot of people had their cameras rolling as well.
The abuses, the pushing and shoving, and the instigation, all on tape.
Yes, you have every right to be a supporter, but let’s not mix a fan with a fanatic. Learn to respect other people. Learn to respect to earn respect. Just a few minutes ag o, the Prime Minster delivered a lovely speech about peace and how India is a great democracy. But you guys defy all logic.
I hope this post is shared and reaches all the people who saw the second episode right in front of their eyes and captured it on their cameras.
Look inside you, and just think what you did and ponder upon what you could have done.
Peace
Achint Sharma
‪#‎IStandWithRajdeep‬ and yes I stood With Rajdeep Sardesai
……………………………………….
5
From Kaumudee Valimbe : 

That so called ‘full video’ is not full even. It doesn’t show how the mob was hostile towards Rajdeep. I was there. Crowd started jeering him. ‘Rajdeep Sardesai Murdabad’ types… He certainly lost temper at that particular moment, but stayed on there for couple more hours. Answered / argued with even more rowdy people. A few people were high on euphoria and were in a really aggressive mood..

Perhaps it was hard for euphoric people to understand/accept that somebody else can really have different facts/views/opinions. And yes, in the vdo we can hear a half ‘Ahole’ from Rajdeep, but not what all was said to him before that!………………………………..
Kaumudee Valimbe– 
;  I do not see this particular incident covered – publicized in US press. So no worries about harming PM visit any way! In fact, US press has taken note of the protests staged outside MSG along with the PM event. Many of us perhaps haven’t understood the real nature of this great gala at MSG. TV images may have created impression back home that whole USA was cheering for him. That is not the case. This is a staged show – not a spontaneous welcome extended by the great Indian diaspora. Big business lobby with vested interests (and jingoist mindset) has put on the great show. That does not even mean all Indian origin people across US. There were hundreds of protestors outside MSG – they were of Indian origin too.

…………
6.

हिंसा नी उन्माद यांचा निषेध
अभिव्यक्ती स्वातंत्र्यावरील प्रत्येक हल्ला निषेधार्हच होय. मात्र अमेरिकेत पत्रकार राजदीप सरदेसाई यांना धक्काबुक्की करणारांनी कमाल केली आहे. या मुजोर आणि हिंसक अतिरेक्यांची इथवर मजल जाईल असे वाटले नव्हते. ज्यांना चिकित्सा, लोकशाही, विचार स्वातंत्र्य, हे काहीच मान्य नाही अशा शक्तींनी केलेला हा हल्ला आहे. लोकशाहीवृत्तीने संयमाने याचा प्रतिवाद नी 
प्रतिकार करायला हवा. या हिटलरी प्रवृत्तीचा धिक्कार असो… हा नेमका कुठे प्रवास चालूये?
…………..………………………..

Previous Posts